วันนี้เราจะมาพูดถึงยิมนาสติกศิลป์หรือที่เรียกว่ายิมนาสติกโอลิมปิกซึ่งเป็นกีฬาที่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหวชุดหนึ่ง ในกรณีนี้ การเคลื่อนไหวเหล่านี้ต้องการความแม่นยำ ความแข็งแกร่ง ความยืดหยุ่น ความคล่องตัว การประสานงาน และความสมดุล ดังนั้นการควบคุมร่างกายจึงเป็นลักษณะสำคัญอย่างหนึ่งของนักกีฬาเหล่านี้ คุณจะได้เรียนรู้เล็กน้อยเกี่ยวกับทุกสิ่งในยิมนาสติก:
![](https://prigoo.com/wp-content/uploads/2022/08/09esp46_0608-1632130-1024x683.webp)
ประวัติศาสตร์
ประวัติความเป็นมาของยิมนาสติกศิลป์นั้นเก่าแก่กว่าที่เราคิด เชื่อกันว่าชาวกรีกฝึกการเคลื่อนไหวและกายกรรมต่าง ๆ บนอุปกรณ์บางอย่างโดยมีเป้าหมายเพื่อให้บรรลุความสมบูรณ์แบบทางกายภาพ ดังนั้นยิมนาสติกแบบกรีกจึงเป็นการเตรียมร่างกายทั้งสำหรับการฝึกซ้อมกีฬาอื่น ๆ และการฝึกทหารในขณะนั้นและยังคงใช้มาจนถึงปัจจุบัน ครูสอนภาษาเยอรมัน Friedrich Ludwig Christoph Jahn เป็นหนึ่งในผู้ที่รับผิดชอบในการเปลี่ยนยิมนาสติกศิลป์ให้กลายเป็นรูปแบบการกีฬา เรารู้ว่าเขาก่อตั้งชมรมยิมนาสติกสำหรับเยาวชนที่สนใจกีฬาชนิดนี้และยังได้สร้างสรรค์อุปกรณ์หลายอย่างที่ยังคงใช้อยู่ในปัจจุบัน ในเวลานั้น ยิมนาสติกถูกมองว่าเป็นการฝึกฝนที่อันตราย Jahn จึงถูกจับกุมและยิมนาสติกในเวลานั้นถูกสั่งห้าม
ขอบคุณพระเจ้าที่พวกเขาไม่ปล่อยให้การสูญพันธุ์ของกีฬาชนิดนี้ ซึ่งปัจจุบันเป็นหนึ่งในกีฬาที่สำคัญที่สุดในโอลิมปิกเกิดขึ้น ด้วยเหตุนี้ ชาวเยอรมันบางส่วนจึงนำกีฬาดังกล่าวไปยังส่วนอื่นๆ ของยุโรปและทั่วโลก จากนั้นในปี พ.ศ. 2424 สหพันธ์ยิมนาสติกแห่งยุโรปได้ก่อตั้งขึ้นซึ่งส่งผลให้มีการรวมกีฬาประเภทนี้เข้าด้วยกัน ดังนั้นตั้งแต่ปีพ. ศ. 2439 ยิมนาสติกศิลป์จึงได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก อย่างไรก็ตาม ประเภทหญิงรวมอยู่ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเฉพาะในปี พ.ศ. 2471 ในประเทศเนเธอร์แลนด์ จากนั้นผู้หญิงก็เริ่มลงแข่งขัน การฝึกยิมนาสติกศิลป์มาถึงบราซิลเมื่อปลายศตวรรษที่ 19 และเริ่มขึ้นในรัฐทางตอนใต้ ซึ่งถูกผู้อพยพชาวยุโรปพาไปยังบราซิล ในปีพ.ศ. 2401 สมาคมยิมนาสติก Joinville ก่อตั้งขึ้นในเมืองซานตาคาตารินา สิบปีต่อมามีการก่อตั้งองค์กรประเภทนี้อีกแห่งหนึ่งในปอร์ตูอาเลเกร: สมาคมยิมนาสติกปอร์โตอาเลเกร
![](https://prigoo.com/wp-content/uploads/2022/08/gymnastics-rio-gala-olympics-day-12-591464872-59f33380d088c00010843da8-1024x683.jpg)
หลังจากนั้น เขาเริ่มฝึกซ้อมในรีโอเดจาเนโรและเซาเปาโลในศตวรรษที่ 20 พวกเขาเริ่มฝึกยิมนาสติกโอลิมปิกในคลับต่างๆ ในเมือง การแข่งขันชิงแชมป์ระดับประเทศครั้งแรกเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2493 ระหว่างนักกีฬาจากเซาเปาโล รีโอเดจาเนโร และรีโอกรันดีโดซูล เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 สมาพันธ์ยิมนาสติกแห่งบราซิล (CBG) ได้ถูกสร้างขึ้น ซึ่งเป็นหน่วยงานที่รับผิดชอบด้านกีฬาในประเทศ จากนั้นเขาได้เข้าร่วมสหพันธ์ยิมนาสติกสากล (FIG) ซึ่งรับผิดชอบในการจัดการแข่งขันระดับโลก การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกบราซิลครั้งแรกจัดขึ้นที่มอสโกในปี 1980 ตั้งแต่นั้นมากีฬานี้ได้เติบโตขึ้นในประเทศ
กฎ
ยิมนาสติกศิลป์มุ่งเน้นไปที่การเคลื่อนไหวที่สมบูรณ์แบบ จากนั้นนักยิมนาสติกจะทำการเคลื่อนไหวแบบต่างๆ ที่เกิดขึ้นบนอุปกรณ์และบนพื้นตามลำดับ
อุปกรณ์ได้แก่:
นอกจากการเคลื่อนไหวบนพื้นและการกระโดดของนักยิมนาสติกแล้ว ยิมนาสติกโอลิมปิกยังมีอุปกรณ์อีกหลายอย่าง นักยิมนาสติกใช้เฝือกที่มือเพื่อทำการเคลื่อนไหวเหล่านี้ ในแต่ละประเภทอุปกรณ์ที่ใช้จะแตกต่างกัน สำหรับผู้ชายก็มีบ้าง และสำหรับผู้หญิงก็มีอีกบ้าง ดังนั้นอุปกรณ์หลักๆ ของผู้หญิงในการฝึกปฏิบัติคือ:
- Asymmetrical Bars – นักกายกรรมในงานบาร์อสมมาตร
- Balance Bars – นักกายกรรมบนบาลานซ์บาร์
- กระโดดและลงพื้น – ทั้งผู้หญิงและผู้ชายทำการเคลื่อนไหวและกระโดดบนพื้น
สำหรับผู้ชาย อุปกรณ์หลักๆ ได้แก่
- ม้าปอมเมล – นักกายกรรมแสดงการเคลื่อนไหวบนม้าปอมเมล
- วงแหวน – นักกายกรรมบนวงแหวน
- Parallel Bars – นักกายกรรมในงานบาร์คู่ขนาน
- บาร์คงที่ – นักกายกรรมในงานบาร์คงที่
นักกายกรรมหลังการกระโดด
ในการทดสอบพื้น ทั้งสองกลุ่มจะหมุน กระโดด ก้าว และเคลื่อนไหวกายกรรม และจะต้องไม่เกินขีดจำกัดของสนามรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่ด้านละ 12 เมตร ผู้ชายมีเวลา 70 วินาทีในการเคลื่อนไหว ผู้หญิงมีเวลา 90 วินาที ในงานเดี่ยวของผู้หญิง จะมีดนตรีประกอบ ส่วนงานเดี่ยวของผู้ชายจะไม่มีดนตรีประกอบการเคลื่อนไหว